بنام تنها محبوبم "خدا"

ای دوست! میخواهم بگویمت تا بازگو کنی سخن عشق خودرا

اگر دوستش داری باتمام وجود فریاد برآی که ای بهترینم..دوسسسسسسسسستت داااااااارم

نترس از آنچه در پیش روی توست بترس از آنکه  دیر احساست را بازگوی کنی  و او رفته باشد با خیال اینکه برای تو هیچ بودست

اگر ایمان داری او برازنده وشایسته است

اگرصداقت و مهربانیه او

خلق و خوی بی همتای او

وسیرت زیبای او تورا مبهوت کرده است

ویقین داری که میتواند همانی باشد که هرکسی آرزوی داشتنش را دارد

پس لحظه ای درنگ مکن

به پاخیزو دست خویش به سویش دراز کن تا دست تورا با قلب مالامال از عشقش دربر بگیرد

بگذار نگاه پراز مهرتو را آن زمان که لب میگشایی و دم از عشق خود میزنی در میان ترنم اشکهای معصومانه اش پنهان کند....

شاخه گل کوچکی که برایت از دشت احساس خویش چیده است را بگیرو بوسه زن که او هم در برابر  عشق تو روحو جان خویش را دسته کرده  و به سوی خورشید نشانه رفته است تا بگوید آفتاب را : من زندگی خویش را دربرابر دیدگان آتشین تو هدیه بر دلبری میکنم  که صدای تپش های قلبش سراسر وجود مرا به لرزه در آورده است...

...

گوش کن!زیر لب با صدای آرام خویش درگوش دلت زمزمه میکند:"تورابرای همیشه دوستت دارم"

(یک نوشته ی سفارشی برای یک دوست خوب)